Można tym najebać się powyżej granic zdrowego rozsądku. Bez popijania. Podobnie jak whisky i tequilą. A w Dublinie było kozacko. Jak będę miał chwilę, to opiszę, jak nie, to trudno.

Budzi się chłopak, siedemnaście lat i zawija.
- Ej, śniło mi się, że was wszystkich powiesiłem, tu pod celą!
- Przychodzi obchód, a ja was dyndam jakbym grał na organach.
- Din, dan, don…
Dostał dwadzieścia pięć lat za to, że dźgnął kogoś nożem ze dwadzieścia razy, później poprawił mu głowę młotkiem kilkanaście razy i dla pewności poderżnął gardło. I weź tu zaśnij z takim koleszką pod celą, prycza w pryczę.

Pewnie każdy miewał kiedyś taki myśli. Skończyć wszystko w jednej chwili, zamknąć przedstawienie, poddać się i odpuścić. Miewałem takie myśli, na myślach tylko się kończyło. Przeważnie zastanawiałem się jak to zrobić, żeby się nie męczyć, żeby nie mieć przypału. Wieszanie się jest przypałowe. Znajduje cię ktoś, przeważnie masz otwarte z wytrzeszczem oczy, otwarte usta i wystawiony język. Po twoich nogach spływa uryna i gówno, bo zwieracze już puściły. Wieszasz się w butach, masz to wszystko w butach. Wieszasz się bez, masz śmierdzącą kałuże pod sobą. Ktoś cię musi odciąć, paskudnie. Sznur może pęknąć. Strzał w głowę –najszybsza metoda, najmniej bolesna metoda. Mała dziura pod brodą lub na skroni i pół czaszki na dywanie, podłodze, meblach. Wszystko ujebane w krwi i mózgu. Ktoś cię musi zidentyfikować, a to nie jest najmilszy widok. Rzyga się na widok osoby najbliższej. A później co? Stajesz pod drzwiami raju, z połową głowy w reklamówce. Podchodzisz do świętego Piotra, a on pyta ‘wypadek?’, na co kręcisz przecząco głową, a część mózgu wypada z dziury na podłogę bram raju. Spadaj do piekła! I tyle nieba widziałeś. Można wsiąść w samochód i przypierdolić z rozpędu o ścianę. A co się stanie, jeżeli tylko cię sparaliżuje? A gdy będziesz na tyle przytomny, aby odczuwać, a samochód zacznie się palić? Chujowo. Trucizna też nie jest ciekawa, można się porzygać i zdychać na reanimacji przez kila dni. Cierpienie i ból na ostatnią drogę, wybraną drogę – kiepawo. Można przedawkować, to może być ciekawe. Wciągnąć cztery gramy koksu na raz, albo strzelić złoty strzał. Kapitalne odejście, w glorii i chwale. Gorzej, jak towar będzie żeniony, to najwyżej przetelepie cię jak cholera, a później zwała jak cholera. Usiąść na torach? A jak trzepnie cię tak nieszczęśliwie, że zostaniesz na wózku? Usiądziesz najeżany i czekasz? Ciekawe co się czuje, gdy pociąg jest blisko? Ulgę, czy srasz w portki i chcesz się zerwać w ostatniej sekundzie? Pociąg ucina ci nogi i do końca życia jeździsz na wózku. Przeciąć sobie żyły, to podobno też dobre, tyle, że mało kto wie jak to poprawnie zrobić. Jeżeli ktoś ci pokazuje blizny na przegubie, widać, że nie wiedział co robić. Tak to można sobie rękę ogolić z włosów, jak ktoś za bardzo porośnięty. Fachowo, to powinno się napuścić ciepłej wody do wanny i wbić sobie nóż w przegubie przeciągając do nadgarstka. Tak poszarpanych żył nie da się zszyć, a człowiek wykrwawia się bardzo szybko. Do tego ciepła woda powoduje, że nie czuje się zimna jakie nadchodzi z nadciągającą śmiercią. To jest klasyk. Można też rzucić się z wysokości. Zejść w górach z lawiną z zamarznąć na śmierć, albo skoczyć z bloku. Kiedyś najebany wyszedłem na balkon, podczas imprezki. Zahaczyłem się stopą o barierkę i wychyliłem głową w dół z dziesiątego piętra. Wisiałem tak i patrzyłem na ziemię paląc szluga. Wystarczyło poluźnić nogę, żeby runąć z ekspresową prędkością w dół. Paliłem i śmiałem się z ludzi którzy coś do mnie krzyczeli z sąsiedniego okna. Nie chciałem skoczyć. Takie samobójstwo ma swój minusy. A jak jakaś babka zacznie wywieszać pranie i spierdolisz się jej na łeb? A jak ktoś będzie przechodził pod i spadniesz centralnie na niego? A jak odbijesz się od satelity sąsiada i wylądujesz na trawce, połamany na całe życie? Chujnia. Wrzucić sobie suszarkę do włosów do wanny, to trzeba mieć zaufanie do elektrowni i korków, że nie padną w najważniejszym momencie, bo można się usmażyć, ale przeżyć. Elektrownia potrafi być bezwzględna i wyłączyć prąd w takiej chwili. No, można jeszcze na setki innych sposobów to zrobić. Dlatego to piszę, bo ostatnio strasznie wiało. Jak są silne wiatry, to ludzie robią się agresywni, paranoiczni. Gorzej niż podczas pełni (w którą nie wierzę). W Szwajcarii silne wiatry są okolicznością łagodzącą dla popełnianych przestępstw bez powodów. U nas statystyki gwałtów, zabójstw i rozbojów rosną podczas gdy ostro wieje. Ludziom opierdala. Piszę to chyba dlatego, że kolejna dalsza znajoma zaczepiła się ostatnio na kaloryferze, tak w sumie bez powodu. Rozmawiając z dwiema innymi znajomymi, coś tam przebąkiwały o tym, że chciały iść na tory… Kurwa! Lepszego życia mieć nie będziecie! Przyzwyczajcie się do tego, ułóżcie sobie je jakoś. Nie jesteście księżniczkami z bajki, nie jesteście pępkami świata, ale z tym da się żyć. Życie jest jedno, życie jest krótkie. Korzystajcie z niego tak, żeby nigdy nie żałować. Za szybko się umiera.

No bo co, w kurwę jebana frajernia. W kryminale byłeś kurwą, a teraz na wolności szukasz sobie przyjaciela? Prosta rozkmina, ale kto nie zjarzy nie jest człowiekiem i można go na pysk lać. Tak prawilno, tak beze rozkaz, beze łeb. Nie ma już w kryminale przedłużek, wzorków, brudnopisów. Nie ma, bo wszystko wzniesione. Pozdro dla tych co przed dziesianą uciekają, pozdro dla tych co pod cela zdychają. Apelacja dobra rzecz, przypierdolić w blat, porządnie. Wydźwignę cię baranie, wydźwignę ponad wszystko.

Obudziłem się w środku nocy. Właśnie tą porę lubię najbardziej. W środku snu, w centrum ciemności. Spojrzałem na szafkę, zegarek elektroniczny wyświetlał migoczący napis 19:58. Spojrzałem na telefon - 4:44. Kłamał. Idealna pora by zrobić sobie dobrze. Wyciągnąłem zestaw i złapałem bucha. Drugiego. Odłożyłem rzeczy pod łóżko i zapadłem się w bajkowy klimat. Śniło mi się, że byłem ogrodnikiem w starożytnej Japonii. Układałem kwiaty i przycinałem drzewka. Obudziłem się po ósmej, poranne słońce raziło przez opuszczone żaluzje. Poprawiłem, wypiłem actimela i znowu odpadłem kosmiczną podróż. Kalendarz wydarzeń zatrzymał się w miejscu. Nic cię nie dzieje, nic się nie zmienia. Czas stanął. Gdzie są te dni i ile ich było? Nie pamiętam… Znowu nie pamiętam kiedy to zaczęło. Dwa, trzy tygodnie temu, a może miesiąc, albo półtora? Znowu w tak samo głupi sposób. Znowu okazało się, że środki chemiczne zdominowały moje ciało i myśli. Znowu się stało. Długie brudne włosy, nie obcięte paznokcie, zarośnięta twarz. To mam być ja? Kurwa, ja??? Twarz w lustrze moja. Chyba. Tabletka jedna plus odpoczynek. Plus sok z brzoskwiń i lody kokosowe. Plus likier czekoladowy. Kolory się wyostrzają. Zielony, niebieski, pomarańczowy. Zapachy egzotycznych przypraw unoszą się w powietrzu. Pieprzony, wieczny karnawał. Spokojnie żegnam się z piaskownicą pełną jadowitych węży. Spać, ćpać, spać...

…cudowne barwy cieszą oczy. Czuję się świetnie, czuję się doskonale, czuję się wspaniale. Jeszcze jeden buch, jeszcze trochę proszku…

Czasami budzę się na takiej ostrej kurwie, że pierwszą i jedyną myślą jaka przychodzi mi do głowy, to wyjebać komuś prosto z bani. Poskakać po nim, skopać, złamać rękę, zagryźć. Dziś właśnie jest taki piękny dzień. W oczach szaleństwo, w żyłach nitrogliceryna. Witaj kochany świecie! Dziś wyjebie cię w piździeć! Eviva larte!